©twocats-miaow

In loving memory Peggy Sue, my twin soul and beloved wife

2010-04-05T10:43:00.003+02:00

In loving memory Peggy Sue, my twinsoul and beloved wife

zondag, maart 28, 2010 Door twocatsdesign

On Saturday 6 th March Peggy passed away. Although we miss her very much, we are glad that’s she now is in a place where there is no pain and misery. She finally found her rest.

The condolence was held Wednesday evening, she is cremated on Thursday March 11th 2010

Peggy at the animal farm, one of her last wishes.
Sunday 19 april 2009

Peggy visiting the animal farm, she never ever hugged a lamb ;) one of her last wishes was to cuddle a lamb.

Peggy with a lamb on her lap.

I dedicate this song to Peggy, it was played on her funeral and has a deep meaning and wise words in it . It is one of Peggy’s most favorite piece of music, and it was played at her funeral.

Peggy, spread your wings and fly! You’re in a better world now, without pain and misery, no more panics. We’ll meet again soon I’ll hope, and I come to fly with you.

2009-02-26T19:50:00.000+01:00

Wednesday, February 25, 2009 by twocatsdesign
I was in my bathroom around 10.30 when I heard a lot of sirens. We live very nearby a highway and my first thought was that a major accident had happened at the highway. But when I turned on the news I heard that a Boeing 737 of Turkish Airlines has crashed during its landing on the Polderbaan. It missed the landing strip and landed in a field between highway A9 and the Polderbaan.

The Polderbaan is a landing strip at 5 km distance of where I live. The plain is broken in several pieces. I don’t know how many people are injured and if people died.
We have often seen “almost crashes” it was just a matter of time. I am glad that I wasn’t a witness of this terrible accident.

.This is a picture of a plain heading to Schiphol using the Polderbaan.

I’ll keep you informed

Update: The plain is broken into 3 pieces, 9 people didn’t survive the crash and several are severe injured. Ambulances can come close to scene because the plain is laying in an acre. (ground meant for agriculture purpose), paramedics have to carry people out of the plain to the ambulances. People are moved to a village nearby where they established an emergency shelter.

Schiphol Airport Area

View Larger Map

I wish those who were in this crash, family, friends, paramedics and witnesses a lot of strenght to cope with horrible accident.

My daily bread

2009-02-26T19:38:00.002+01:00

I recently got a bread making machine and now I am baking my own bread!

My stomach gets upset from Supermarket bread so I discussed this with one of my friends. She has a bread making machine and is very content with it. At the moment she doesn’t use it and offered me to try it for a while to see if I like it.

The machine is very handy except for the display, it has no light so I can’t see what I am doing. She discussed it with her daughter, and guess what, her daughter has a different type of machine this machine has a light in the display. She doesn’t use it anymore because her family doesn’t like the bread . So she offered me her baking machine for free!!! Isn’t that kind
I already baked four breads, and I am experimenting with different kinds of wheat and things to add to my bread.

My Recipe

So I use 500 g of whole wheat with seeds
320 ml milk/water
1 tbs sunflower oil

Put the milk in the container
add the whole wheat to it
adding the oil to it

Push some buttons and wait for 3.45 hrs

My home smells delicious…and I can’t hardly wait till it’s ready.

In loving memory Mikey

2009-02-12T19:30:00.009+01:00

Tuesday, February 3, 2009 by twocatsdesign

Today I got a phone call from the mother of my Scottish friend Mikey. I didn’t know Mikey’s mum, so it was kind of awkward to speak to her. First I had to “set” my ears to English, and than I had a little trouble with the Scottish accent. She told me the sad news, Mikey has passed away last Wednesday at the age of 38 years.

Mikey and I have a special bond, we both have the same very rare bonemarrow disorder DBA and we shared our birthdays. Diamond Blackfan Anemia, is a very rare disorder which we are born with and is very similar to Thalassemia Major and Aplastic Anemia. Our bonemarrow doesn’t make enough red cells to survive, other cells like Thrombocytes and Leucocytes are also decreased. So every month we receive a bloodtransfusion. Mikey also suffered from time to time of Neutropenia, it means that he didn’t make enough white cells, so when he was neutropenic, he couldn’t leave the house because he could get very sick.
Due to Iron-Overload, a thing you can’t avoid it is a side effect of getting so many transfusions, we both developed severe diseases amongst Cardiomyopathy. Mikey passed away last Wednesday due to Cardiac arrest, his heart simply stopped.

I get to know him through an adult DBA-yahoo group eight years ago, and we met him once. I often spoke to him through messenger. He was a big fan of the Hard Rock Cafe and traveled all over the world to visit them, he always bought a T-shirt as a throphy. So one time he decided to come over to see me and take us to the HRC in Amsterdam. We offered him to stay at our house, you can imagine how stressed out I was, but we had a great time, and laughed a lot. We didn’t talk that often about our disorder, most of the time it was just fun. In the past year we didn’t hear much of him, and we already suspect that something was real bad. He had started with new medication to decrease his iron-overload, and since then his condition was getting worse. Last Christmas we send him a card, and we get one back, so he was still alive and kicking. That was the last time we heard from him.

Now it’s so final, I shall never talk to him on the Internet or receive silly text messages from him. He will never come over again to take us to the HRC. I am glad we’ve met him, and get to know him. We always remember him, his weird kind of humor, his laughter, his craziness and his funny accent. We shall miss him, but we are glad that he is free and now can do what ever he likes.

Goodbye Mikey, have a save trip, say hello to Dawn from me, and we will catch up someday.

In memoriam Siemen, my beloved cat

2008-03-01T16:45:00.001+01:00

For Siemen, my beloved cat, I miss him so much
*01-11-1991-+ 13-02-2008

May
I go now?

Do
you think the time is right?

May
I say goodbye to pain filled days and endless lonely nights?

I've
lived my life and done my best an example tried to be.

So
can I take that step beyond and set my spirit free?

I
didn't want to go at first, I fought with all my might.

But
something seems to draw me now to a warm and living light.

I
want to go, I really do.

It's
difficult to stay.

But
I will try as best I can to live just one more day.

To
give you time to care for me and share your love and fears.

I
know you're sad and affraid, because I see your tears.

I'll
not be far, I promise that, and hope you'll always know...

That
my spirit will be close to you where ever you may go.

Thank
you so for loving me

You
know I love you too.

That's
why it's so hard to say goodbye and end this life with you.

So
hold me now just one more time and let me hear you say...

Because
you care so much for me,

You'll
let me go today....

Siemen hondsberoerd

2008-02-17T15:46:00.001+01:00

Vanavond zijn we met Siemen, de 16 jarige kater van Jackie naar de dierenarts gegaan.

Vorige week mocht hij al een bezoekje brengen in Badhoevedorp, omdat hij de diarree had en niet meer wilde eten en drinken.

Hij kreeg onderhuids vocht toegediend een antibiotica injectie, een
kuurtje, en wat pillen, speciaal voer om de eetlust op te wekken, mee
naar huis.

Meneer vertikte het om te eten en te drinken. Jack heeft hem met een
spuitje vocht in zijn strotje gespoten. Eerst leek het beter te gaan,
maar hij at nog steeds niet en zag er zo zielig uit.

Jack vroeg wat te doen, ik bekeek Siemen even, en zag dat hij er sinds
gisteren wel zieker uitzag. We besloten daarom eerder met hem naar de
dierenarts te gaan.

Aan zijn stembanden mankeert in ieder geval niets, Jemig wat kan die mauwen.

De witte jas hield de deur voor ons open en nam Siemen van me over.
Jackie vertelde wat er de afgelopen dagen al met hem is gebeurd. Ze
onderzocht hem nog een keer, kon maar één nier vinden en
bekeek de medicatie. Jack had Siemen tegen de pijn een halve
paracetamol gegeven en nou blijkt dat dit gif is voor een beest. Ze
voelde zich heel rot toen ze dit hoorde. Huilen

De dokter Paola moest een bloed onderzoekje doen, en aangezien ze geen assistente had, heb ik de kat vastgehouden.

Ik was wel een beetje bang dat ik zijn pootjes zou breken, want een
spast blijft knijpen en kan niet loslaten. Ik moest hem met een
speciale greep vasthouden en zijn koppie met een vinger van mijn andere
hand opzij duwen, zodat zij met een spuitje wat bloed uit zijn nek kon
halen.

Ik weet eigenlijk niet eens waarom ik het deed, en niet Jack. Het ging
gewoon zo, en het ging makkelijk. Het is ook zo'n makkelijk en lief
beestje.

Het bloedonderzoek duurde wat lang, en de uitslag was niet best. Zijn
nieren deden het niet zo goed en ook zijn lever had een opdonder
gekregen. Dit kwam niet door de paracetamol, maar omdat hij niets meer
gegeten had. Jack opgelucht want ze voelde zich heel schuldig.

Nog een urinecontrole, gelukkig dit keer niet met een catheter, maar
het werd uit de blaas gedrukt en de pies werd opgevangen in een bakje.

Aangezien Siemen ook nog ondertemperatuur heeft en nogal uitgedroogd
is, stelde ze voor dat hij een nachtje bleef logeren. Hij moest aan het
infuus.

De arts Paola trok trouwens direct haar witte jas uit, toen wij
vertelde dat we een witte jassenfobie hebben. Hopelijk heeft Siemen die
niet ook van ons over genomen. Knipoog

Siemen lag rustig bij me op schoot terwijl Paola de poot van Siemen
schoor, Jacks duim werd als stuwband gebruikt. De 1e keer ging mis,
tuurlijk, wij hebben ook slechte aders.

Ik voelde zelf hoe de naald in mijn ader zat te poeren. Jack keek de
andere kant op, want die voelde al haar oude prikplekken weer.

De 2e keer zat ze direct goed, dus hoefde ze niet zo scherp met de
naald te zoeken. Nog even met pleisters afplakken en een zelfklevend
blauw verbandje er om.

Jack hielp het infuus slangetje uit de weg te houden tijdens het verbinden, wat een team zijn we!

Jack heeft Siemen naar zijn hok gebracht waar de stekker van het infuussysteem in het stopcontact werd gestoken.

In het kort vertelde Paola wat er nog verder gaat gebeuren, ze verwacht geen rare dingen.

Morgen neemt Leon de dienst over, en belt ons hoe het met Siemen gaat.

Zielig hoor zo'n ziek beestje. We zijn blij dat we gegaan zijn, en niet
hebben gewacht tot morgen. Nu maar hopen dat zijn nieren het weer gaan
doen, en hij weer snel opknapt.

Morgen weten we meer, toch ongeveer 2 uur bij de dierenarts geweest.

dank aan Peggy

Siemen bij de dierenarts

2008-02-12T23:40:00.003+01:00

Vanavond zijn we met Siemen, de 16 jarige kater van Jackie naar de dierenarts gegaan.

Vorige week mocht hij al een bezoekje brengen in Bdorp, omdat hij de diarree had en niet meer wilde eten en drinken.

Hij kreeg onderhuids vocht toegediend een antibiotica injectie, een
kuurtje, en wat pillen, speciaal voer om de eetlust op te wekken, mee
naar huis.

Meneer vertikte het om te eten en te drinken. Jack heeft hem met een
spuitje vocht in zijn strotje gespoten. Eerst leek het beter te gaan,
maar hij at nog steeds niet en zag er zo zielig uit.

Jack vroeg wat te doen, ik bekeek Siemen even, en zag dat hij er sinds
gisteren wel zieker uitzag. We besloten daarom eerder met hem naar de
dierenarts te gaan.

Aan zijn stembanden mankeert in ieder geval niets, Jemig wat kan die mauwen.

De witte jas hield de deur voor ons open en nam Siemen van me over.
Jackie vertelde wat er de afgelopen dagen al met hem is gebeurd. Ze
onderzocht hem nog een keer, kon maar één nier vinden en
bekeek
de medicatie. Jack had Siemen tegen de pijn een halve paracetamol
gegeven
en nou blijkt dat dit gif is voor een beest. Ze voelde zich heel rot
toen ze dit hoorde.

De dokter Paola moest een bloed onderzoekje doen, en aangezien ze geen assistente had, heb ik de kat vastgehouden.

Ik was wel een beetje bang dat ik zijn pootjes zou breken, want een
spast blijft knijpen en kan niet loslaten. Ik moest hem met een speciale greep vasthouden
en zijn koppie met een vinger van mijn andere hand opzij duwen, zodat
zij met een spuitje wat bloed uit zijn nek kon halen.

Ik weet eigenlijk niet eens waarom ik het deed, en niet Jack. Het ging
gewoon zo, en het ging makkelijk. Het is ook zo'n makkelijk en lief beestje.

Het bloedonderzoek duurde wat lang,
en de uitslag was niet best. Zijn nieren deden het niet zo goed en ook
zijn lever had een opdonder gekregen. Dit kwam niet door de
paracetamol, maar omdat hij niets meer gegeten had. Jack opgelucht want ze voelde zich heel schuldig.

Nog een urinecontrole, gelukkig dit keer niet met een catheter, maar
het werd uit de blaas gedrukt en de pies werd opgevangen in een bakje.

Aangezien Siemen ook nog ondertemperatuur heeft en nogal uitgedroogd is,
stelde ze voor dat hij een nachtje bleef logeren. Hij moest aan het
infuus.

De arts Paola trok trouwens direct haar witte jas uit, toen wij
vertelde dat we een witte jassenfobie hebben. Hopelijk heeft Siemen die
niet ook van ons over genomen.

Siemen lag rustig bij me op schoot terwijl Paola de poot van Siemen
schoor, Jacks duim werd als stuwband gebruikt. De 1e keer ging mis,
tuurlijk, wij hebben ook slechte aders.

Ik voelde zelf hoe de naald in mijn ader zat te poeren. Jack keek de
andere kant op, want die voelde al haar oude prikplekken weer.

De 2e keer zat ze direct goed, dus hoefde ze niet zo scherp met de naald te
zoeken. Nog even met pleisters afplakken en een zelfklevend blauw
verbandje er om.

Jack hielp het infuus slangetje uit de weg te houden tijdens het verbinden,
wat een team zijn we!

Jack heeft Siemen naar zijn hok gebracht waar de stekker van het infuussysteem in het stopcontact werd gestoken.

In het kort vertelde Paola wat er nog
verder gaat gebeuren, ze verwacht geen rare dingen.

Morgen neemt Leon
de dienst over, en belt ons hoe het met Siemen gaat.

Zielig hoor zo'n ziek beestje. We zijn blij dat we gegaan zijn, en niet
hebben gewacht tot morgen. Nu maar hopen dat zijn nieren het weer gaan
doen, en hij weer snel opknapt.

Morgen weten we meer, toch ongeveer 2 uur bij de dierenarts geweest.

Zonder na te lezen ingetikt, dus moet nog aangepast/ingekort worden. We vergeten het anders allemaal.

Siemen bij de dierenarts

2008-02-12T23:40:00.001+01:00

Vanavond zijn we met Siemen, de 16 jarige kater van Jackie naar de dierenarts gegaan.

Vorige week mocht hij al een bezoekje brengen in Badhoevedorp, omdat hij de diarree had en niet meer wilde eten en drinken.

Hij kreeg onderhuids vocht toegediend een antibiotica injectie, een
kuurtje, en wat pillen, speciaal voer om de eetlust op te wekken, mee
naar huis.

Meneer vertikte het om te eten en te drinken. Jack heeft hem met een
spuitje vocht in zijn strotje gespoten. Eerst leek het beter te gaan,
maar hij at nog steeds niet en zag er zo zielig uit.

Jack vroeg wat te doen, ik bekeek Siemen even, en zag dat hij er sinds
gisteren wel zieker uitzag. We besloten daarom eerder met hem naar de
dierenarts te gaan.

Zonder na te lezen ingetikt, dus moet nog aangepast/ingekort worden. We vergeten het anders allemaal.

Bij de oogarts

2008-02-12T23:39:00.001+01:00

Jack bij de oogarts

Maandag de 28^e zijn we naar het VU gegaan voor de
vervolg oogonderzoeken.

Wat een teleurstelling bij low vision. De man had het druk,
druk, druk en niet eens de Zeiss glazen bij zich, waar we juist voor
kwamen. Hij had wel een walm van after shave om zich heen, dus ik werd
erg benauwd.

“Je
hebt uitpuilende ogen dat wijst op zeer bijziend” Waar Jack direct op reageerde
met; “Of een té snel werkende schildklier” Hij moest toegeven dat dit ook
mogelijk is.

Binnen 15 minuten stonden we weer buiten, wel met een nieuwe
afspraak waar hij een uur voor uittrekt.

De deur net uit en een andere kamer in voor een gezichtsveldonderzoek. Deze man had het ook druk, hij vertelde in snel tempo de bedoeling
van de test. Het is dat Jack zich al had ingelezen, anders had ze het net als
ik niet begrepen.Vier puntjes en iedere keer als ze een lichtje ergens zag
moest ze klikken op een soort muis. Klik klik klik een hele tijd niets, terwijl
ik achter haar de lichtjes zag opkomen.

“Je moet wel klikken als je wat ziet”
zei de man. Ja maar als je niets ziet, hoef je ook niet te klikken.

Afraffelwerk vond ik het, en ook hier gingen
we ontevreden de deur uit.

De oogarts zelf kreeg natuurlijk de volle laag. We moesten lang
wachten, vinden we nooit erg als ook voor ons de tijd genomen wordt.

Bij het binnen komen kneep hij mijn hand helemaal aan gort. “Rolstoelgebruikers
zijn toch altijd sterk” Ik heb hem even duidelijk gemaakt dat niet iedere
rolstoelgebruiker een dwarslaesie heeft, en dat mensen met reuma, MS en OI het
niet fijn vinden als er hard in hun hand geknepen wordt. Hij verontschuldigde
zich.

Ik weet niet meer precies hoe alles is gegaan, maar Jack
kreeg weer de standaard vragen over zich heen. Bij de vraag wat voor medicijnen
ze gebruikt, kon ik me niet meer inhouden en zei kortaf dat het in het dossier
staat.

Hij ging het nog even met haar doornemen, bladerde door de
test die ze al heeft ondergaan, en zei “mooi, mooi” bij iedere foto.

Jack zei: “Die foto’s zijn mooi, jammer dat ik zo verdomd
slecht zie”

Hij ging nog wat domme testjes doen, waarbij hij de stoel
niet hoog genoeg had gezet, dus Jack zag het veld met de letters niet. Goed ze
wilde hem daar wel in tegemoet komen en zei dat hij de stoel hoger moest
zetten.

Bij de volgende test wapperde hij met zijn handen, en vroeg
hoeveel vingers hij opstak.

Jack moest haar lenzen uitdoen, en gelukkig vroeg ze
waarom. Hij wilde druppelen om de pupillen te verwijden. MOOI NIET!

Dit zou niet gedaan worden, anders hadden we wel voor
vervoer terug gezorgd. Die druppels werken 4 tot 6 uur en dan kan Jack niet
meer auto rijden.

Hij moest even overleggen met zijn superieur en liep de deur
uit.

Geloof me, we waren niet netjes in onze uitlatingen over de
gang van zaken, en hoopten dat er geen verborgen camera’s zaten.

Nou eerst kwam er een bord binnen met “De professor komt
eraan” daarna een man met megafoon ‘DE
PROFESSOR KOMT ER AAN” dan een enorm ego en daarna een vrouw en achter
haar, haar zelfbeeld.

Wat een air, gelukkig had Jack goede airbacks

Jemig, dat mens leek wel een cipier alleen d’r sleutelbos ontbrak.
De jonge arts luisterde volgens mij geamuseerd naar de conversatie tussen de
prof en Jack. Het leek wel alsof hij het leuk vond dat iemand tegen de professor
durfde te praten.

Er moest gedruppeld worden om een goed beeld te krijgen. Onthoud
dat er altijd gedruppeld wordt bij de oogarts” Zo iets maakte ze ervan, Jack
zei dat er dan een nieuwe afspraak gemaakt moest worden, want het druppelen
ging vandaag niet door.

“Wat is uw opleiding?"

“Medisch secretaresse"

“Mooi, werkt u?"

“Nee, afgewezen door mijn handicap”

“En werkt u?" Duidelijk een arts die niet luistert!

“Ik ben full time chronisch ziek”

Ze keerde zich naar de arts; “Wie heet vastgesteld dat ze Macula Degeneratie
heeft?” De arts gaf het antwoord wat Jack hem eerder verteld heeft. (Ik geloof dat
het OMC haar dossier naar Leiden heeft gezonden, en daar kwam uit dat ze een
zeldzame oogaandoening heeft iets van Butterfly- shape syndrome, werk ik later wel uit)

Jack wil een vaste oogarts, en niet iedere
keer een andere waar ze weer alles moet vertellen. Prof zei iets, en de
arts
probeerde haar te onderbreken; “Met alle respect professor
maar……..” Mevrouw houdt niet van tegenspraak! De
arts kon zijn zin niet eens afmaken.

Jack zei dat ze bang is
om blind te worden, dan hoeft het niet meer voor haar. “Niet zo somber, er zijn
genoeg oudere mensen met Macula Degeneratie”

Ik kon niet meer stil blijven. “Ze
is 44”

“Er zijn ook jongere mensen met Macula Degeneratie”

“Zitten die ook in een rolstoel?”

"Je kunt met Macula Degeneratie prima
rolstoel rijden", waarop ik weer reageerde met; “Ja, alleen in huis”

Wij zijn bijziend, maar dit mens is kortzichtig. Ze ziet
alleen het oog en niet de rest van het lijf, ze heeft dus ook nog
kokervisie. Begrijpt ze dan niet dat je als je blind bent, je geen auto
kunt rijden, dat je met hyperactieve longen niet in een taxi kunt, en
als ze
het dossier ook maar even had ingekeken dat Jack nog veel meer
mankeert?

Jack moest zich maar inschrijven bij een patiëntenvereniging.
“Ik kan me wel bij alle patiëntenverenigingen die in de standaard staan
inschrijven.”

Hier brak Jack, en begon te huilen. De vrouw wist niet hoe
snel ze weg moest gaan.

Ik reed naar Jack en keek naar de jonge arts en zei; “Dat is nou een
typisch voorbeeld hoe een arts niet moet zijn.”

De jongeman blijkt wel mens te zijn, en begreep waarom wij zo
kwaad werden. Hij was ook kwaad, omdat Jack onder een 15 minuten consult stond,
en dat hier meer tijd nodig
was.

Ik vond het vreemd, want na de vorige afspraak wisten ze al dat ze niet een
doorsnee ‘geval’ is. Hij voelde zich ook gefrustreerd, omdat Jack meer weet dan
hij, terwijl hij toch al 5 jaar daar werkt. Jack was weer tot rust gekomen en
zei dat wij ook niet de makkelijkste patiënten zijn, juist omdat we zoveel
weten. Het gesprek werd gemoedelijker door het begrip van beide kanten.

De deur ging open, en moeder overste stapte binnen met een folder
en een machtiging voor Visio. Hij moest de gegevens opvragen bij het OMC en bij
hematologie. Jack vroeg voor ze weer wegging naar haar naam. “Professor P” We
zijn genoeg artsen tegengekomen die niet schermen met hun titel. Ze is vast nog
niet zo lang prof, en als ze het maar vaak genoeg zegt, gelooft ze het misschien
zelf. Ze is in ieder geval geen prof in mede menselijkheid. Het takkewijf verliet de kamer.

De jonge arts pakte de folder over Macula degeneratie en
zei; “Die kan wel in de prullenbak!”

Hij nam alle tijd voor ons en zijn laatste patiënt heeft hij
aan zijn collega overgelaten.

Hij zal eerst bij hematologie en het OMC meer gegevens
opvragen, daarna alles bespreken in het team, en contact met ons opnemen wat er
verder gebeuren gaat.

Hij schreef zijn naam onder de bijna onzichtbare stempel en
zette er een code bij. Mocht Jack meer problemen met haar ogen krijgen, dan
moest de code zeggen, en dan zal ze met voorrang behandeld worden.

We hebben de man hartelijk bedankt voor zijn inzet en
begrip. Rond 17.45u stonden we bij de auto, onderweg alles nog eens
doorgenomen en woordspelingen gemaakt die in dit lange log vermeld staan.

We zijn geen stap verder, en bekaf thuisgekomen.

2008-02-11T01:24:00.001+01:00

Paul Robeson

2008-02-02T14:07:00.001+01:00

Every Sunday morning I listen to the Sandwich, one of my favourite radio programs. Today I heard Ol' man river of Paul Robeson. This singer is one of my mum's favourites and me.
For years I searched for a cd of him, and finally I found it, and gave as a present to my mum, she was very surprised and glad with it.

Paul Robeson used to be a great artist, but was banned by the American politics for his fight against about racial issues and his affinity for Communist ideas. This was during the cold war. It's a shame that this artist didn't get the credits he truly should have received.
He died in 1976

Learn more about Paul Robeson: click here

Never Argue with a Woman

2008-01-06T15:33:00.001+01:00

One morning the husband returns after several hours of fishing and decides to take a nap. Although not familiar with the lake, the wife decides to take the boat out. She motors out a short distance, anchors, and reads her book.

Along comes a Game Warden in his boat. He pulls up alongside the woman and says, 'Good morning, Ma ' am. What are you doing?'

'Reading a book,' she replies, (thinking, 'Isn't that obvious?')

'You're in a Restricted Fishing Area,' he informs her.

'I'm sorry, officer, but I'm not fishing. I'm reading.'

'Yes, but you have all the equipment. For all I know you could start at any moment. I'll have to take you in and write you up.'

'If you do that, I'll have to charge you with sexual assault,' says the woman.

'But I haven't even touched you,' says the game warden.

'That's true, but you have all the equipment. For all I know you could start at any moment.'

'Have a nice day ma'am,' and he left.

MORAL: Never argue with a woman who reads. It's likely she can also think!

thanks to Mandy ;)

Happy New Year to All

2007-12-29T17:11:00.001+01:00

The book is closed, the year is done, The pages full of tasks begun. A little joy, a little care, Along with dreams, are written there. This new day brings another year, Renewing hope, dispelling fear. And we may find before the end, A deep content, another friend.

Ward, Arch on Friends and Friendship

Quote from Quotations Book

Winter wonderland

2007-12-22T15:45:00.000+01:00

This is what I saw when I opened my curtains this morning. I couldn't resist to take some pictures and play around with it. I first made a slideshow in Iphoto, added some music and exported it to Quicktime. Because I wanted to share it, I loaded it up to You tube. It's the first time I uploaded a video to You Tube, so I am very curious what it looks like.

Enjoy!

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=7xl4bui23Pw]

Serious request, safe drink water for all!!

2007-12-19T13:10:00.001+01:00

Serious request starts today, it's an initiative from a Dutch popular radio sender 3fm. Three popular DJ's will be voluntarily locked up in a house for 6 days in The Hague. They are not aloud to eat,smoke and have very little privacy. A web cam will watch them day and night, the front of the house is made of glass so everybody can come to see and watch them ;) The door will be locked by Prince Willem Alexander This way they want to collect money for the Red Cross Foundation project " Water pumps for Africa" . So that they can buy new water pumps for pour countries in the world so that people and children will not longer die from drinking dirty water. A lot of people die, because the water they depend on is not safe to drink.

You can request a song, but you've to donate a gift first. They keep taking request 24h a day for 6 days. You can follow them through radio, television, and Internet. It's always touching to see how many people and especially children donate.

They are locked up until the day before Christmas, than they will be released. This is always a big happening, they are totally worn out, and happy to be rejoined with their family ;) Also they announce how much money they have collect and will donate it to the Red Cross.

What do you think of this action, will you watch it and will you request a song? And is there some similar action going on in your country?

I think it's a good idea to get this started in every wealthy country, Belgium started last year, and Switzerland joined this year...maybe you can tell your favorite radio station to join this action next year. Keep the good work going...

Exjade, voor mij niet zomaar een pilletje

2007-12-10T09:21:00.001+01:00

Exjade, voor mij niet zomaar een pilletje

Ik lig net wakker geworden nog in mijn bed, boven mij hoor ik de buurman zijn zoon wakker roepen. hij moet fors schreeuwen om het kind zijn bed uit te krijgen. Na ca. 10 minuten hoor ik boven gestommel en de welvertrouwde badkamer geluiden. Zoon is op. Ik kan niet langer meer liggen, met kabouter Kandelaar ogen lig ik op mijn kussen naar het plafond te staren. Veel zie ik niet, mijn lenzen slapen nog vrolijk door in hun oranje/witte bakjes, en mijn bril ligt buiten handbereik.
Siemen begint te miauwen, goed nu ga ik eruit, want Siemen wil vast naar buiten. Nee dus, hij zit naast een vol bakje kattenbrokjes te verkondigen dat hij deze niet wil! Meneer wil de brokjes van Royal Canin hebben, en dan graag de brokjes voor kieskeurige eters. Wat doe je als mens, je geeft het hem, ook al heb je geinvesteerd in nog veel duurder voer van IAMS. Ach, denk ik, Siemen is al 16 en oud, als hij dat nu zo lekker vindt. Ondertussen hoor ik mijn buurjongen (ook 16 jaar) op zijn brommer wegscheuren.
Ventje loopt me geintresseerd achterna, vooral het Ketelhok, waar de kast met kattenvoer staat heeft zijn aandacht. Niet vergeten die deur dicht te doen, anders denk ik dat Ventje zichzelf wel zal bedienen. Ondertussen de kattenbakken ook maar even controleren op de nodige behoeftes, bolussen eruit scheppen, klonters in de afvalbak en even bijvullen.

Inmiddels is het 06.30 u am, vandaag ga ik beginnen met Exjade. Gisteravond heb ik alles klaargezet, sinaasappelsap, plastic bekertje met plastic lepel hahaha, pillen ernaast zodat ik niets vergeet. Voordat ik mag starten moet ik eerst even mijn urine opvangen en er een stick insteken om te zien dat ik geen eiwitten uitplas.Dit kan namelijk gebeuren wanneer je die pillen gaat slikken.
Ik ben er klaar voor, ik giet mijn beker vol met Appelsientje, laat er 2 tabletten invallen 125mg en 250mg (de laagste startdosis), en ga ondertussen mijn medicijnen doos voor de hele week, bijvullen. Hoera het is maandag.

Alles bijgevuld, ik ben er klaar voor en drink mijn eerste beker Exjade tot op de bodem leeg, enne het was nog lekker ook!
Ik verrek nog niet van de jeuk, heb geen uitslag...dusse...wie weet is mijn vrees geheel onterecht over de bijwerking. Ik wacht het liever nog even af, Desferal heb ik ook jaren kunnen gebruiken zonder bijwerking, ook Deferiprone leek in het begin ideaal.

Normaal gesproken eet ik zelden suiker of iets wat koolhydraat rijk is. Ik word er namelijk erg moe van, krijg jeuk, verschrikkelijke eetbuien en raak enorm opgeblazen maar nu hebik me de afgelopen dagen heerlijk laten gaan, amandelkerstkrans, kruidnoten, stamppot, macaroni en nog meer van al dat lekkers naar binnen geschranst

Mocht ik nu misselijk worden en buikpijn krijgen van de medicijnen, dan kan het geen kwaad, ik kan nu immers wel weer wat pondjes kwijt hahaha, zul je Peg horen, die vindt me al zo'n scharminkel.

Jippie ik mag eten, 30 minuten zijn om, alle medicijnen zijn ingewerkt, kortom de dag, de week kan beginnen. Ik hoop dat het voor iedeen een fijne week wordt zonder al te veel stress, pijn, ellende of andere rariteiten.

There are more things to alarm us than to harm us, and we suffer more often in apprehension than reality.

bat transfusion

2007-07-26T16:43:00.000+02:00

Upload Video - Top 50 - Get Video Code

Laat je niet gek maken!

Vrijdagochtend belde Ruud van het GVT op, om te vragen of ik echt een infuuspaal nodig heb of dat het aan een plafondhaak gehangen kan worden. Zij zouden toch een paal meebrengen, nu kan het wel aan de papegaai hangen, maar het is dan lastig naar het toilet gaan. Het probleem werd opgelost, hij ging alsnog even langs kantoor om de paal te halen.
Nu was ik al lichtelijk zenuwachtig, maar na dit telefoontje werd ik helemaal bloednerveus (kon dat nog dan? ja, want ik stond niet zo laag als vorige keer) .

Mijn nervositiet uit zich altijd in het doen van huishoudelijke klusjes. Ik was dus drukdoende met opruimen en schoonmaken. Had alle benodigde spullen klaargezet in de slaapkamer. Mijn nervositeit sloeg zelfs over op Peg. Binnen de kortste keren waren we weer ontiegelijk melig.
Ruud kwam rond 10.30u met de zakjes bloed in een koelbox. Het is toch iedere keer weer net of we gaan picknicken Na een korte kennismaking stiefelden we direct door naar de slaapkamer. Hij was lichtelijk verbaasd dat alles al klaarstond.
Ruud blijkt een ontzettende leuke vent, hij stelde me direct op mijn gemak. Er gaat zo'n rust van hem uit dat valium overbodig is. ;) Misschien komt dat doordat hij als anaesthesioloog heeft gewerkt Het is een echte Amsterdammer met een heerlijk gevoel voor humor en een vlotte verteller. Hij houdt net als wij van VPRO humor, nou dan breek je bij ons al snel het ijs
Er viel geen moment van stilte, want verhalen zat We moesten smakelijk lachen om zijn anekdotes.
Omdat hij verder geen cliënten had, is hij gebleven totdat alles er in zat. Peg en hij, konden het goed met elkaar vinden. We zijn al uitgenodigd op een vaartocht door de Amsterdamse grachten in zijn bootje. Eigenlijk wordt een transfusie op deze manier ontzettend gezellig. Het zat er ook in voordat we er erg in hadden. Toen hij weg was, hadden wij zoiets onwerkelijks. Heb ik nu een transfusie gekregen of niet? Mijn kleur is nog steeds grauw en echt veel energie heb ik nou ook weer niet. Misschien moet het bloed even aan mijn wennen, ik blijf natuurlijk toch een vreemd wijffie voor die cellen ;)

In loving memory of Dawn

2006-05-21T19:59:00.000+02:00

In the Garden of our Hearts

Author: Unknown

In the garden of our hearts
Memories remain to inspire us,
To enrich us, and to remind us
Of the beauty we have shared
With someone so special

Dawn thank you for crossing my path
you've left a memory in my heart

Dawn, I'll think of you
as if you're gone
for a long journey
I am sure we'll meet again
somewhere

Today I've heard that Dawn has passed away. I feel so sad and angry, I can't understand why. Though I didn't her personal it was the recognizing in the stories she told that conected us.

Our thoughts are with her family, we hope that they will find the strength to bear this loss.

What do you know about donating blood? :)

2006-03-14T21:37:00.000+01:00

Test yourself by clicking on the image. Found out about the myths,

Downloads disease ;)

2006-02-25T22:40:00.000+01:00

Last tuesday I finally got my blood transfusion at home. After 5 months of nagging I finally got my physicians so far that they gave their permission. We could hardly believe our ears, when my nurse practioner called monday to tell us that the very next morning, someone from the specialized team would come and would give me the transfusion.

You can guess how excited we were last tuesday! It was so relaxed, no hurry to the hospital. My hb is most of the times pretty low 3,6 mmol/l and I feel real miserable when I get transfused. I have to drive to the hospital myself, and although it's not far, it worns me out.

Oh, I am so happy!

Here is little keynote presentation of last tuesday, the comments are in Dutch, but still you can look at pictures and guess what is going on ;)

Odd

2005-10-10T17:00:00.000+02:00

ZAGREB (Reuters) - Croatian soccer fans rushed to donate blood this week in exchange for tickets for the national team's decisive World Cup qualifying game against Sweden, the Vecernji List daily reported Friday.

The game's organizers set aside 300 tickets for the occasion but the number of volunteer blood donors in Zagreb was several times higher. Students cut classes and employees used their lunch breaks to queue in the hospital, the daily said.

"I have always been afraid of syringes, but for Croatia I found the courage," student Ivica Brnadic told the daily.

Croatia play Sweden in Zagreb Saturday, in a match that could decide the winner of their qualifying group. All 35,000 tickets have been sold.

Inner beauty is visible on the outside

2005-09-23T20:51:00.000+02:00

With this phrase a workshop was organized by the social workers of the rehabilitation centre I attend. Most people find it difficult to accept their selves after they became handicapped. Scars and disability make them feel ugly and rejected.

That's why it's important to accent those things you find atractive in yourself. When you accept your self how you are, you will make that visible on the outside. People will react different to you when you are happy the way you are.

This afternoon was all about how to put accent on the things you like about yourself. People where invited to step in front of a mirror and tell the positive things they liked about themself. Dyanne Beekman, a famous stylist in Holland, gave advice how to dress and to emphasize things that are goodlooking. With simple things like a scarf or a piece of jewelry you can accent for example your eyes.

Infusion pump

2005-09-17T18:13:00.000+02:00

It looks like all the insurance companies in the world have decided to bug their clients. I read on Lissie's blog that she had to change staff and look for another hematologist, and Dougs company is just very nasty not give him the things he needs for his Chelation therapy.

My insurance company is busy to check all the infusion pumps people have. Earlier this year I got a letter from a company Klinerva, never heard of it, so I looked it up at the Internet. Hmm, they have pumps I don't want to use. Time to think of strategy to keep my Crono 30.

Two years ago it was time to ask for a new pump, I had my Terumo pump for over 5 years and it gave a lot of trouble. It occluded many times, and I can say that's it not funny to weak up several times in the middle of the night to check the pump. When I slept over at my friends house, she had to wake me cause I slept through the alarm. Finally waked, I had to look why it alarmed and have to correct it with a sleepy head. :(
I finally was so fed up with it, that I toke a look at the Internet to see if there where new pumps.

I stumbled up on the Crono 30, and I felt right in love with it. It's a tiny pump that you can put in your pocket. The smart thing is, that the syringe has a piston you can take off when you filled it. you simply put screw the syringe on the pump. The pump is especially designed for Desferal. The fluid is sticky, and that causes the obstruction. The power of this pump is much stronger and pumps through the occlusion.

I send a mail to Cane Italy, and a company in Holland contacted me. I was the first person in Holland how may use this pump. The company put a lot of effort in it for me to get the pump. They convinced my insurance company that this was the right pump for Chelation therapy. They agreed, and that's how I got the Crono. You can imagine that I don't want another pump.

Last Tuesday a lady from Klinerva came to see the pump and to compare it with their pumps. She tried to convince me of their pumps, but I had good argumentation to stick by my Crono. The pumps they have look pretty alike to my old Graseby and Terumo pumps, except the color.They are exactly the same size as my old pumps. I am not sure that they don't give the same problems as my pumps did. They are large, and when I am in my wheelchair, the pump gets in the way.

The lady agreed that I had some good points in my arguments for my pump, and she will discuss the possibility of keeping the Crono with the insurance company.

So I have to be patient and wait what will come out of this discussion.

will be continued ;)

Transfusion at home

2005-09-16T18:01:00.000+02:00

Last wednesday I went to the hospital for my check up. I was very anxious cause today we will discuss the possibility of bloodtransfusion at home. Earlier this year I gathered some information about this subject and was informing my hematologist about it. I know that in some parts of the country this is already done, and even some hospitals in Amsterdam are doing this quite some time, but my Hospital is not familiar with it. Time for me to take the first step ;)

I will have the transfusion at Peggy's house, she is nice company to spent the day with ;) and there are enough back ups if something goes wrong. We just have to call a friendly neighbour or family to take us to the hospital if thinks go bad.
We just have to askPeg's GP if he want to be standby.

I learned that there is a specialized team to do this. They collect the checked packed cells from the bloodbank, and bring the needed antidote incase of an allergic reaction. They'll take everything to my house and connect the infjsionline to my port a cath. When they've done the necessary check ups, they leave to see the next patient. When the blood has dripped in, they remove the needle and take the empty bags back to the bloodbank.

To bad that I have to wait for the next transfusion to come :(
There are some legal aspects that must taking care of. The chief of the bloodbank and the head of the Hematologist ward will have to give their permission and then everything will be okay and we can start ;)

Finally on holiday :)

2005-08-18T19:04:00.000+02:00

We're totally ready for vacation

Finally fresh air and silence, just birds who will disturb the peace. After a long period of bad weather with heavy rains, summer decided to come back ;)
I don't know how we manage to get always good weather when we go on holiday, but a fact is, the weather is mostly nice to us. When we have rain, it's just necessary to take a day rest.

Tommorow or maybe this night I'll pack my bag. I always found it hard to decide what to take with me, though I always can shop there. Since the sun decided to stay, we can pack a lot of summer cloths, just a few sweaters for the night. My brother will bring our bikes and Peggy's anti-decubitis matras. It's always a lot of stuff we have to bring with us. Peg, decided to do shopping there as soon as we'll arive. Good idea. Though my brother is bringing us, we still have to keep in mind that on calamity we still have to take everything in our little car. So we have to pack only things that are really necessary.

Here we handcycle a lot, distances of 40km and even 60km are not uncommon. In Brabant we feel healthy at least, nice people and no rush. We always go to the same campsite and rent a Caravan from the Red Cross. These caravans are special built and are accesible for disabled, though not everything is adjusted. The kitchen is still normal, so you can't look in your pans. But hé, I am not complaining :) nothing is perfect. I think it's pretty luxious ;)

The campsite is situated across the forest between Breda and the Belgium border. We only have to cross the street. It has a very neat cycle path we often take. We can spend hours on those special cycle routes, they take you from one point to another. I expect there'll be a lot of mushrooms, it 's so nice to look at them with there red heads and white spots.

I am sure we have a fantastic holiday, we're really looking forward to it.

We' will not see these for a while!!!

2005-08-18T13:42:00.000+02:00

It's been a long time since I grew my own tomatoes. I bought 3 tomato plants at the local nursery. I didn't taste them yet, but I am sure they'll taste good ;)
©twocatsdesign

My garden

2005-08-18T13:35:00.000+02:00

When I took a look today, I noticed that my tomatoes are slowly turning red.
�twocatsdesign

Sail Amsterdam 2005

2005-08-16T12:27:00.000+02:00

Tomorrow this great maritime event will take place in Amsterdam at August 17th thru 22nd.

Actually it's taken place not to far from our house , but we won't visit it though, much to crowded. :(
Instead we'll watch tv and check out the websites. I've noticed that they installed a webcam in both IJmuiden and Amsterdam. You can watch a sneake preview of the whole event on their website.

I once went with my brother to watch the arrival of ships in IJmuiden. It was a great sight, very impressive too, all those ancient Tall Ships. It looks that it's gone be great, the weather is just fine, not to hot and sunny.

What do you think of it, ever visited such an event?

DBA

2005-08-14T15:30:00.000+02:00

A rare disorder

I am diagnosed with congenital aplastic
anemia or congenital pure red cell aplasia at birth.
Immediately after I was born I was rushed
to a children's Hospital in Amsterdam.
My first blood transfusion was done through my
umbilical cord. At age 3 the doctors tried Prednisone,
which almost killed me, I didn't respond at all, my blood
levels even dropped.


From birth I receive every 4-6 weeks I receive  2 or 3 packed cells.
I am also on Desferal, (an Iron chelator) I used to use it
through a port a cath and subcutaneously, but I suffer from the side effects.
It makes my very fatigue and my joints and liver hurt, I feel sick when I use it.
So that's the main reason why I don't use it as often as I should.
I already have been through the side effects of severe Iron overload.
August 1993 I was admitted to Hospital with heart and liver failure.
It almost killed me, but I survived :)

I went for a second opinion to an Academic Hospital, and there I got a Port a Cath.
The Port a Cath was a real life savior, cause this way
I could get the Desferal straight into my veins,
what is more effective and less painful than subcutaneously infusion.

Due to the effects of Iron Overload, my muscles are affected
 that's why I decided to use a wheelchair. It's less tiresome than walking,
 so it's a way to handle my lack of energy.
I don't see it as deterioration,  now I can do things that otherwise I couldn't do.
It's just another way of moving :)

Pfft, it's not easy to write this story in English,
I hope it makes sense, and that you 
folks can understand it.

We can do it!!!

2005-08-12T18:40:00.000+02:00

WE CAN DO IT!
WHAT CAN WE DO?
IT!!

Jackie busy practicing her lessons, she is doing great! Here she is concentrating on her balance

Oh, those wheels are getting off real high

Mummy, look at me, I finally can balance on my rear wheels without beeing stressed out. I even can make a pirouette and wheel on my rear wheels

A job well done girly, next time you can climb an escalator!

(comments made by doorgedraaid)

Wheelchair training

2005-08-10T11:46:00.000+02:00

Monday I had my first lesson at the RCA (Rehabilitation Centre Amsterdam) Although I have a wheel-chair for over ten years, I never learned how to balance and take steep sidewalks. I am scared to fall backwards. I once fell over and from that moment I am scared to top over again. Maybe I should where a pletterpet (safety helmet) hahaha

When I got this new wheel-chair I decided that it was time to learn those skills. I saw how easy some of the wheeler took steep sidewalks and balanced on their two wheels.

The guy who delivered my chair is also a wheeler. He 's a real sportsman, plays tennis and skies. He told me that the RCA could learn me to defeat my fear. So I went to my GP, he wrote a letter and I could see a doctor at the RCA. Dûh, I only want to take wheel-chair training, no need to see a doctor. :(
Hmm, it had to go like this otherwise the health assurance would not cover it. Together we (Peggy and I) went to see the circus. I had to answer a bunch of questions, and finally the doctor examined me. She gave permission to take wheel-chair training and do sports. Those things make me real nerves, so I giggled a lot ;)

Will be continued.

I have to go now for my second lesson ;) and have an intake at the sports centre as well.

Learning English online

2005-08-08T19:34:00.000+02:00

The Cats' Protection League

Midnight.

A knock at the door.
Open it? Better had.
Three heavy cats, mean and bad.

They offer protection. I ask, 'What for?'
The Boss-cat snarls, 'You know the score.
Listen man and listen good

If you wanna stay in the neighbourhood,
Pay your dues or the toms will call
And wail each night on the backyard wall.

Mangle the flowers, and as for the lawn
a smelly minefield awaits you at dawn.'
These guys meant business without a doubt

Three cans of tuna, I handed them out.
They then disappeared like bats into hell
Those bad, bad cats from the CPL.

Roger McGough.

Roger McGough's word play appeals to adults and children alike. Here, the cats from the CPL get nasty.

Recently I discovered that there is a possibility to take a free course English at the Internet. I just typed the word into Google, and I came across a lot of fun sites. This way I found a course on the BBC site. There is link that leads you to online listening lessons. I already did a lot of quizes and made a few lessons. ;)
Unfortunetly the link doesn't work, so I deleted it.
I looked up all the words in this poem and saved them, that way I hope to learn a lot of new words.

Did you ever do an online course?

Especially for my foreign friends ;)

2005-08-08T09:24:00.000+02:00

Hi there,

I finally took the step to make an English weblog. I already have a few websites and weblogs, but they are all in Dutch. Altough my English is far from perfect, I decided to give it a try. It's a wonderful opportunity to practise my English though. You are more than welcome to give your comment.

A brief introduction ;)

The main reason to start another log is to improve my English ;)
I am Jackie, 40+ born and bred in the Netherlands. I live in a small town nearHaarlem. I have lat relationship, and share my house with Simon an adorable cat.
I have several hobby's; in the summertime I like to handbike a lot with my friend. We really love a good laugh and make as much fun as possible.
My friend really likes to write a lot and has her own log. In the winter I do wheelchair dancing. I started it last year, and it's great fun.
Photoshop or PSP, and Digital Painting are my other passions.
You can tell I am real addict. ;)

So you now you know a little about me ;)
I hope you'll enjoy your stay !